• Գլխավոր
  • Հաղորդումներ
    • PoliticON
    • Թաթուլ Հակոբյանի զրույցը
    • Էլուր
    • Ստվերում
    • Պատերազմի եւ խաղաղության արանքում
    • Ալիքի վրա
    • Տեղ սահմանի մոտ
    • Իրական օրակարգ
    • Կարմիր ժամանակներ
    • Վաղը
    • Չերեւան
    • Ուկրաինա | Պատերազմ
    • Թարգիր Լաո
    • Պարագիծ
    • Էկոդետ
    • Կարպիս Փաշոյանի զրույցը
  • Քաղաքականություն
    • Ներքին
    • Արտաքին
    • Հարեւաններ
    • Աշխարհ
  • Մենք
    • Հայաստան
    • Սփյուռք
  • Տնտեսություն
  • Մշակույթ
  • մեր մասին
  • գործընկերներ
  • Կապ
Aliq Media Armenia
  • Գլխավոր
  • Հաղորդումներ
    • PoliticON
    • Թաթուլ Հակոբյանի զրույցը
    • Էլուր
    • Ստվերում
    • Պատերազմի եւ խաղաղության արանքում
    • Ալիքի վրա
    • Տեղ սահմանի մոտ
    • Իրական օրակարգ
    • Կարմիր ժամանակներ
    • Վաղը
    • Չերեւան
    • Ուկրաինա | Պատերազմ
    • Թարգիր Լաո
    • Պարագիծ
    • Էկոդետ
    • Կարպիս Փաշոյանի զրույցը
  • Քաղաքականություն
    • Ներքին
    • Արտաքին
    • Հարեւաններ
    • Աշխարհ
  • Մենք
    • Հայաստան
    • Սփյուռք
  • Տնտեսություն
  • Մշակույթ
ՆերքինՔաղաքականություն

Երբ այլընտրանքը զինված պայքարն է

Կարպիս Փաշոյան 19:15 | 31.08.2023
Կարպիս Փաշոյան 19:15 | 31.08.2023
մեջբերում Կարպիս Փաշոյանից

Այս ակնարկը գրում եմ օգոստոսի 31-ին։ Ամսաթվի շեշտադրումը պատահական չէ, քանի որ կարծում եմ՝ այն կորուստներով լեցուն մեր իրականության ամենամռայլ օրերից մեկն է։

Նախագահ Արայիկ Հարությունյանը հրաժարական տվեց՝ փաստացի դառնալով Արցախի Հանրապետության վերջին ընտրված ղեկավարը։ Ընտրված լինելու փաստը կարեւորվում է առաջին հերթին էթնոքաղաքական տեսանկյունից։ Այսինքն՝ Հարությունյանը էթնոքաղաքական միավորի՝ արցախահայերի վերջին ընտրված ղեկավարն է։ Այլեւս դժվար թե հնարավոր լինի Արցախում նախագահական ընտրություններ անցկացնել։

Փաստացի Արայիկ Հարությունյանի հեռացումով փոխվում են նաեւ նախագահական ինստիտուտի կարգավիճակն ու նշանակությունը, նույնիսկ եթե ապագա նախագահը ընտրվի խորհրդարանի միջոցով։

Տպավորություն է, որ Արցախի քաղաքական գործիչների մի զգալի մասն այլեւս պայքարում է գեներալ-նահանգապետի կարգավիճակի համար։ Մեկը փորձում է Ռուսաստանի տեղապահը դառնալ, մյուսը՝ Ադրբեջանի, երրորդն էլ՝ իշխանություն ձեւավորել ռուս-ադրբեջանական կոնսենսուսի միջոցով։

Այսինքն՝ բոլոր իրավիճակներում Ադրբեջանն այլեւս վճռական դերակատարություն է ունենալու Արցախի ներքին կյանքում՝ ձգտելով մոտ ապագայում ապամոնտաժելու նաեւ մյուս կարեւորագույն ինստիտուտը՝ խորհրդարանը։

Առաջին հայացքից կարող է տպավորություն ստեղծվել, թե փորձում եմ կարեւորել ու գնահատել արդեն իսկ նախկին նախագահ Արայիկ Հարությունյանի դերն ու նշանակությունը՝ որպես պետական ու քաղաքական գործչի։ Ո՛չ, Հարությունյանը Արցախի ամենաթույլ եւ ձախողված ղեկավարն է։ Տրամաչափով, մտածողությամբ եւ որակներով նա իսկապես մի քանի գլուխ ցածր է Ռոբերտ Քոչարյանից, Արկադի Ղուկասյանից եւ Բակո Սահակյանից։ Ստեղծված ծանրագույն իրավիճակը նաեւ Հարությունյանի ապաշնորհ կառավարման հետեւանքն է։

Նրա նախագահ ընտրվելը մեծ ոգեւորություն էր առաջացրել ԱՄՆ-ում եւ Ռուսաստանում։ Այն ժամանակ դեռեւս տիրապետող էր այն մտայնությունը, որ Ղարաբաղյան շարժման եւ առաջին պատերազմին քաղաքական առնչություն չունեցող գործչի հետ շատ ավելի դյուրին կլինի պայմանավորվել։

Պայմանավորվելու ունակությունն, իհարկե, կարեւորագույն որակ է, բայց Հարությունյանի խնդիրն այն էր, որ նա պայմանավորվում էր նույնիսկ այն դեպքերում, երբ ընդհանրապես դրա կարիքը չկար։ Այսինքն՝ Արցախում չէր կարող լինել այնպիսի մի նախագահ, որը կդառնար Հայաստանի եւ այլ ուժերի կամակատարը։

Համանախագահ երկրների լավատեսության պատճառը միգուցե Հարությունյանի բիզնեսմեն լինելու փաստն էր, որը վստահաբար աշխատեց ոչ հայ ժողովրդի օգտին։

Այն ժամանակ Արայիկ Հարությունյանի այլընտրանքը Վիտալի Բալասանյանն էր՝ Արցախի ռազմաքաղաքական էլիտայի ամենազորեղ ներկայացուցիչներից մեկը։ Միգուցե գեներալը շատ ավելի արդյունավետ լիներ կառավարչի եւ գլխավոր հրամանատարի կարգավիճակում, հատկապես որ բարդութավորված չէր ադրբեջանցիների հետ երկխոսելու հարցում, բայց նա էլ ծայրահեղ անհեռատես ու գավառական գտնվեց մեծ խաղի մեջ ներքաշվելու համար։

Չլինել Երեւանի կամակատարը դեռեւս չի նշանակում մարտահրավեր նետել Երեւանին, նույնիսկ եթե այնտեղ Նիկոլ Փաշինյանն է նստած։

Ինչեւէ, վերանանք անձերից։ Արայիկ Հարությունյանը նույնիսկ իր ձախողված ու արատավոր փորձառությամբ Արցախի պետականության վերջին մարմնավորումն էր։ Արցախահայերն այլեւս հնարավորություն չեն ունենալու ուղիղ ընտրությամբ նախագահ ընտրելու։ Որեւէ ընտրություն արդեն պետք է համաձայնեցված լինի Բաքվի հետ։ Այլընտրանքը զինված պայքարն է, որի հնարավորությունն առնվազն չի նշմարվում։

Karpis Pashoyan
Կարպիս Փաշոյան

Լրագրող, հրապարակախոս։ Գրում է քաղաքականության մասին, հետաքրքրությունների շրջանակում են՝ բարոյագիտությունը, կրոններն ու քաղաքական փիլիսոփայությունը։

0
FacebookTwitterWhatsappTelegramEmail
նախորդը
Մրցանակ, բայց արտասովոր
հաջորդը
Ապահովել անվտանգ տեղաշարժ Լաչինի միջանցքով. Բորել

խմբագրական

  • Ռուսաստանը Արցախի իշխանություններին չի տեղեկացրել Ադրբեջանի կողմից 2023...

լրահոս

  • Իսրայելն ուժով կպատասխանի, եթե Սիրիայի կառավարությունը չկանխի դրուզներ...

  • Չենք պատրաստվում աշխարհով մեկ թռչել Կիեւի եւ Մոսկվայի...

  • Թրամփը հայտարարել է, որ մայիսի 8-ը կնշվի որպես...

  • ԵՄ-ը նոր պատժամիջոցներ է պատրաստում ՌԴ-ի դեմ՝ հրադադարից...

  • Դամասկոսում դրուզների հետ բախումներից հետո Սիրիայի կառավարությունը հայտարարել...

ընտրանի

  • 1

    Կարմիր գրքում գրանցված ծաղիկ է վաճառվում

  • 2

    Մեղուների քանակը նվազել է, բույսերի փոշոտումը՝ վատացել

  • 3

    Ի՞նչ է Պարկինսոնի հիվանդությունը, որո՞նք են ախտանշանները

  • 4

    Շարադրություն. Զոյա Բեգլարյան, «Իմ գյուղը»

  • 5

    Շարադրություն. Մարիամ Ղուկասյան, «Իմ գյուղը»

Facebook Youtube Email Telegram

արխիվ

Օգոստոսի 2023
ԵԵՉՀՈւՇԿ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
« Հլս   Սպտ »
Quality Sign Colored

© 2024 - Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են ՀՀ Օրենսդրությամբ: Ձևավորումը Ալիք Մեդիա
Գաղտնիության քաղաքականություն